dinsdag 6 maart 2007

Mag ze los?

Ik zit achter mijn net ingebruisde koffie.(Senseo) En lees mijn mail. Op de achtergrond hoor ik:"Mag ze los?" Dus ik kijk rond en denk:"D'r is toch geen hond thuis?" Vervolgens ga ik maar verder met het besturen van de PC en surf onverstoord door. Doe de diverse nieuws-centra aan op het internet. Om op de hoogte te komen van wat deze dag gevormd heeft en mij misschien wel brengen gaat. Na ongeveer 10 minuten word het me duidelijk wat er met voorgaande opmerking 'Mag ze los' bedoeld werd. Namelijk mijn digitale camera stond zonet nog voor mij op tafel maar schuift inmiddels gevaarlijk dicht naar de rand van de tafel.
Middels mijn ver reikende armen weet ik de camera te redden van de afgrond en de plavuizen.

Dat 'Mag ze los' was een soort van waarschuwing voor een kind dat werd losgelaten op de grond. Een waarschuwing voor een 'kleine raaf' die alles wat los zit aanraakt en van z'n plaats trekt als het niet soepeltjes meekomt. En wat ik het ergste vind, is dat gekwijl. Alles wat die knuisjes te pakken krijgen word gekeurd door de mond. "Sabbel, sabbel, Dáa! Díe gaat mee naar mamma." Zoiets moet er in dat kleine koppie gonzen. Het lijkt wel een dwang-neurose. Zo kreeg ik laatst, heel lief hoor, een drijfnat stoffen poppetje in mijn hand gedrukt. Heerlijk! Vergelijk het met grabbelen in een ton waarbij je niet kunt zien wat er in de ton zit. En dan blijkt er als je hand er weer uit komt dat er poep in zat, jakkes. Maar wellicht herkenbaar, niet?

U bent gewaarschuwd! Neem niet alles aan van die kleine dreumessen en wees op uw hoede als er toestemming wordt gevraagd om er eentje los te laten. Berg alle kwetsbare spullen op veilige locaties op, opdat de filistijnen er niet bij kunnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

KOL.nl RSS Feed